The making of: Roman 2!
Hij is rijk, lief én lijkt op Johnny Depp. Hoppa!
Ons personage Felipe kwam ongeveer op dezelfde wijze tot stand als Song 2 van blur (in vijf minuten geschreven, never bothered met een titel én hun grootste hit…) Aan onze lezers merken we dat Felipe een van de belangrijkste karakters in Colombiaans Carnaval is geworden. Over hoe hij is, wordt zeer verschillend gedacht. “Sinister!” “Goeie vent.” “Sexy.” Ongeveer de helft vindt het eerste deel van het boek het prettigst lezen, en haakt een beetje af na een brute wending met deze Felipe, terwijl de rest het verhaal juist vanaf dat moment oppikt en zonder het nog weg te leggen het boek uitleest.
De lezer doet het lekker toch
De personages in Colombiaans Carnaval zijn met zorg flat gehouden: ze hebben achternaam, geschiedenis noch gevoelsleven. De lezer maakt er lekker tóch personen van, dat lijkt vanzelf te gaan. Dit procedé vinden wij zo fascinerend, dat we het tot een van de uitgangspunten voor onze volgende roman maken. We gaan de lezer confronteren met zijn projecties. Wat we ook meenemen uit ons debuut, is dat het ons veel schrijfplezier geeft om het decor een grote rol in het verhaal te geven. Na het zwoele Colombia is nu het wilde West-Australië aan de beurt! ‘Je merkt niet dat Colombiaans Carnaval door twee mensen is geschreven. Ik zou het interessant vinden in een volgend boek die meerstemmigheid wel te zien,’ zette uitgever Maarten Muntinga ons nog meer aan het denken…
Roman 2
Gekoesterd door cava, zon en de zalige afwezigheid van dagelijkse sleur zetten we ons in het Madrileense Retiropark aan Roman 2 (de echte werktitel is ons geheimpje). En we begonnen aan een verhaal, dat bestaat uit twee verhalen. In beide verhalen komen dezelfde bouwstenen voor. Het begin en het einde zijn gelijk. Slechts één personage heeft twee gezichten, voor de rest is de cast precies dezelfde. Een aantal gebeurtenissen is ook identiek. Maar die gebeurtenissen komen bij de tweede lezing in een wel heel ander daglicht te staan… Het happy end van de eerste lezing hangt als een zwaard van Damocles boven het tweede verhaal. Zo word je als lezer met je eigen projecties op personages geconfronteerd, want het gaat immers om identieke bouwstenen die je een andere betekenis geeft. Roman 2 nodigt je als lezer uit voor een hinkelspel, je hopt op aanwijzing van de schrijvers door de hoofdstukken heen. (Het idee van het boek als hinkelspel komt van Cortázars Rayuela).
Reageren? Doen, op ons facebook!
